Welkom bij ! Ease The Pain !

Psychiatrische patiënten zijn vaker slachtoffer dan dader van geweld en ook zijn ze vaker slachtoffer dan de gemiddelde Nederlander. Dat concludeert de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek donderdag.

Het is volgens de NWO voor het eerst dat onderzoek is gedaan naar geweld tegen psychiatrische patiënten. Volgens de onderzoekers moeten hulpverleners zich meer bewust worden van het fenomeen slachtofferschap bij psychiatrische patiënten en alert zijn op signalen.

Ongeveer de helft van de 957 ondervraagde psychiatrische patiënten is vorig jaar slachtoffer geweest van geweld. Psychiatrische patiënten blijken verder zesenhalf keer vaker slachtoffer van mishandeling en tien keer vaker slachtoffer van bedreiging en woningdiefstal te zijn dan de gemiddelde Nederlander. Een derde van de slachtoffers heeft vorig jaar ten minste drie delicten meegemaakt, de meeste daarvan vonden in de privésfeer plaats. De NWO is een van de grotere wetenschapsfinanciers in Nederland.

Bron: nu.nl

Als er een aantal maatregelen wordt genomen, kan er meer geestelijke gezondheidszorg geleverd worden met hetzelfde budget. Dat schrijven het Trimbos Instituut en het NIVEL in een dinsdag gepresenteerd rapport.

Volgens het rapport valt er winst te pakken door meer in te zetten op en te investeren in kortdurende behandelingen, e-health voor zelfmanagement en grotere therapietrouw. Ook zouden artsen minder snel pillen moeten voorschrijven bij depressieve gevoelens en moeten er meer praktijkondersteuners worden ingezet bij lichte klachten.

De organisaties keken in opdracht van het ministerie van Volksgezondheid hoe de eerstelijns-ggz beter georganiseerd zou kunnen worden.

Bron: nu.nl

Het klinkt als de angstaanjagende verhaal van een horror thriller: Een wereldwijd bekende Amerikaanse kinderpsychiater probeerde in de jaren zestig zijn levendige scala aan psychiatrische kinderpatiënten, stil te krijgen. Als hij een daarvoor een pil ontdekt, waarmee de kinderen kunnen worden gekalmeerd, vindt hij in opdracht van de World Health Organization, een kinderziekte uit.

En je hebt een uiterst wereldwijde lucratieve, – maar zeer gevaarlijk voor de groei van de hersenen -, bron van inkomsten gekregen voor de farmaceutische en medische industrie. Miljoenen kinderen over de hele wereld slikken al tientallen jaren Ritalin, omdat zij zogenaamd ADHD hebben.

De ziekte heet ADHD, en Ritalin is het middel en zet de farmaceutische reus Novartis en anderen al decennia lang miljarden om, zegt de Amerikaanse neuroloog Leon Eisenberg. Maar de waarheid komt altijd aan het licht, zelfs als het soms iets langer duurt: Kort voor zijn dood in 2009 onthulde de 87-jarige de zwendel: hij had nooit kunnen denken dat zijn uitvinding op een dag zo populair zou zijn, zei hij in een rapport. “ADHD is een prima voorbeeld van een verzonnen ziekte”!

Een verzonnen ziekte. Dit blijkt uit een recent rapport van vorig weekend: Gezien de dramatische toename van het aantal ADHD diagnoses (tussen 1989 en 2001 wel 400-voudig) zijn de onderzoekers er nu het er vrijwel over eens dat ADHD meestal een snel geheven zwaard van Damocles is voor wat levendige kinderen, jongens komen veel vaker in aanmerking. De farma-kartel zal het waarschijnlijk een zorg zijn. Deze “verzonnen ziekte” is nu de mentale ziekte die zich in de wereld manifesteert. Ten onrechte, zo blijkt steeds meer uit wat uit ADHD of ADD (Attention Deficit Disorder) bekend is en vermeend genetisch veroorzaakt, vaak gebaseerd in werkelijkheid meer volledig natuurlijke redenen en heeft weinig te maken met een echte psycho-pathologie, zoals het voormalige hoofd van de Kinder-en Jeugdpsychiatrie van het Universitair Ziekenhuis van Hamburg Eppendorf, wijlen prof. dr. Peter Riedesser al een paar jaar eerder nadrukkelijk heeft verklaard: familiale problemen spelen vaak een belangrijke rol, die moeten worden onderzocht, ook vaak met jongens verband houdt met het feit dat ze vaak meer temperament hebben dan hun vrouwelijke evenbeelden. Maar het gedrag van de meisjes vooral die met betrekking tot de gedragscode die ontwikkelt wordt voor zowel op de kinderdagverblijven als op school. Als de jongens wild spelen door hun natuur, worden hun al heel snel gedragsproblemen toegeschreven. ADHD is eigenlijk een probleem van verkeerd begrepen jongen heden ten dage.

Een voorbeeld: Toen ik, een paar jaar geleden de moeder van een buurjongen zag huilen, vroeg ik haar wat er mis was. Zij antwoordde dat ze van de kleuterjuf net had door gekregen dat haar zoon ADHD had, het zogenaamde hyperactief syndroom, en dat de jongen is nu het zeer krachtige geneesmiddel Ritalin zou moeten innemen. De jongen was eindelijk hyperactief. Ik was verrast, want dat was mijn mening, en moeilijk te geloven dat de jongen was onaangepast of hyperactief was, hij maakte een zeer gezonde en levendige indruk. Hoe weet de kleuterleidster, dat zo precies, vroeg ik de vrouw, want ze was geen arts of een psycholoog. De buurvrouw antwoordde dat de toezichthoudster ‘s avonds lessen kreeg over dit onderwerp.

Gelukkig bereikte ik Prof Riedesser onmiddellijk telefonisch en meldde het voorval. De arts riep de jongen bij zich en onderzocht hem grondig. Diagnose: Het kind was perfect in orde. Wat ik op dat moment niet wist: is dat de farmaceutische industrie, al geruime tijd trainingen verzorgt voor opvoeders, leerkrachten van kleuterscholen en scholen om een “nauwkeurig te kijken” naar levendige kinderen waarvan de ouders dan kennis kunnen nemen van de gevaarlijke diagnose en een juiste medicatie te geven.

Men moet weten dat Ritalin geen pil is, maar heel sterk spul: Het bevat methylfenidaat en grijpt in op de stofwisseling van de hersenen, waar aandacht en beweging worden gecontroleerd.

Het fatale: De effecten van methylfenidaat zijn bij de mens nog steeds niet volledig opgehelderd. Er is niets bekend over de gevolgen van de komende generaties, met gevaarlijke ziekten zoals die Parkinson worden geassocieerd met bijvoorbeeld de toediening van Ritalin. De bijwerkingen variëren van de kleine witte pil voor eetlust en slaapstoornissen, tot angst, spanning en paniek aanvallen tot aan verminderde groei. Daarbij: Ritalin is een psychotrope drug en behoort tot de groep van drugs, zoals cocaïne en morfine. Het wordt echter, zoals gezegd, al kleine kinderen gegeven, vaak jarenlang voorgeschreven. Omdat Ritalin de “ziekte” niet herstelt als de zware medicatie wordt stopgezet de symptomen onmiddellijk terugkomen.

“Ritalin is een pil tegen een uitgevonden ziekte, voor een moeilijke jongen”, zegt de Deutsche Apotheker Zeitung. En de uitvinder van ADHD, de bekroonde Amerikaanse neuroloog Eisenberg, zei aan het eind van zijn leven bezorgd: “ [...]

Sinds haar 18de vecht Abigail Butcher tegen depressies, ze nam jarenlang medicatie voor haar psychische problemen tot ze op haar 35ste plots helemaal instortte en zelfs aan zelfmoord dacht. Ze nam de drastische beslissing een wereldreis te maken, waarvan ze als een herboren mens zal terugkeren.

Het leven van de 36-jarige Britse Abigail Butcher bereikte een dieptepunt in 2011, ze was getuige van een dodelijk ongeluk, moest twee maanden op krukken lopen na een ander ongeluk, zette een punt achter haar relatie, kreeg te horen dat risico liep op baarmoederhalskanker en dat ze haar stressniveau onder controle moest houden. "Daarom sloot ik me drie dagen op in mijn kamer en verdoofde ik mezelf met slaappillen. Ik nam al drie jaar lang antidepressiva, maar in november vorig jaar stortte ik helemaal in", vertelt Abigail.

"Mijn dokter zetten me op ziekteverlof, schreef een nieuwe voorraad pillen voor en zei me een wandeling te maken. Zonder na te denken, stuurde ik een vriend in Australië een berichtje om te vragen of ik hem een weekje mocht bezoeken, hij vertelde me dat ik welkom was. De dag erna zat ik al op het vliegtuig en zo begon mijn wereldreis. Ik begreep het zelf niet, ik had alles om gelukkig te zijn: een succesvolle carrière, een huis en veel vrienden en toch voelde ik me slecht", gaat ze verder.

Abigail volgde toen al jarenlang therapie. "Ik heb ermee leren leven dat ik een gevoelig en emotioneel persoon ben, en dat ik door mijn perfectionisme het gevoel had dat ik niets goed genoeg deed. Ik weet nog altijd niet waarom ik Australië als eerste bestemming koos. Bij mijn aankomst was ik ontzettend moe door de jetlag en had ik het gevoel dat ik veilig was, ik sliep voor het eerst de hele nacht door zonder medicatie. Ik had opnieuw energie, wandelde veel en volgde Pilateslessen. De ontmoetingen met vreemden inspireerden me, ze leerden me te leven zoals ik dat wilde en niet volgens de verwachtingen van de maatschappij."

Onder de Australische zon dacht de Britse voor het eerst aan mezelf. "Toen besloot ik om een sabbatperiode van drie maanden in te lassen en ik boekte een wereldreis van drie maanden. Ik plande helikoptertripjes naar bergtoppen en ging raften. Het idee van zelfmoord leek plots zo absurd, ik was plots zo vol leven. Plots besefte ik ook dat ik mijn job als hoofdredacteur niet aankon, dus besloot ik ermee te stoppen. Van zodra mijn reis beëindigd is, ga opnieuw aan de slag als freelancejournalist, zodat ik zelf kan bepalen waar ik over schrijf."

"Nu neem ik ook geen antidepressiva meer. Het is confronterend om weer met mijn intense emoties te moeten omgaan, maar hou ik ze onder controle. Ik weet ook wel dat het leven thuis niet altijd even rooskleurig zal zijn als hier op reis, maar ik heb opnieuw moed om de draad op te pikken", besluit een dappere Abigail.

Bron: HLN.be

Een recent onderzoek uit Nieuw-Zeeland toont aan dat games gebruikt kunnen worden gebruikt om depressies te bestrijden. Het werkt zelfs beter dan traditionele therapie. Het onderzoek liet depressieve mensen een spel spelen waarin ze negatieve gedachten neerschieten en labelen. Alvorens het spelen kunnen spelers een avatar aanmaken, om vervolgens de strijd aan te gaan met hun depressie en tegelijkertijd mentale gedragsvaardigheden te leren.

Om het spel, genaamd SPARX (wat staat voor Smart, Positive, Active, Realistic, X-factor), te testen lieten de onderzoekers 187 jongeren met milde tot matige depressie ofwel het spel spelen danwel normale therapie ondergaan. Het merendeel van de deelnemers was vrouwelijk en de gemiddelde leeftijd lag rond de 16. Beide onderzoeken reduceerden het niveau van angst dat de proefpersonen ondervonden met ongeveer een derde. Het spel hielp echter meer kinderen te genezen van hun depressie. Maar liefst 44 procent wist middels SPARX te genezen, tegenover 26 procent met normale therapie. De onderzoekers zijn logischerwijs erg enthousiast over het potentieel van SPARX en op het moment wordt eraan gewerkt het spel wijder beschikbaar te stellen.

Bron: XGN