! Ease The Pain ! :: Bekijk onderwerp

Geplaatst: 19 Januari 2005 - 3:18

In dit topic vind je allerlei informatie terug over de diverse psychische 'stoornissen'. Als je informatie mist, of als je nog meer interessante informatie hebt, stuur dat dan svp in een mail naar beheer@easethepain.nl.

Waarschuwing

Als je je herkent in informatie, die hieronder staat, dan wilt dat nog niet zeggen dat je datgene ook daadwerkelijk hebt. Een psychiater is de enige die een diagnose kan stellen. Als je je ergens in herkent, dan kun je dat natuurlijk wel aangeven bij je hulpverlener, maar je kunt jezelf hierop nooit diagnosticeren.

Daarnaast is het belangrijk om te weten dat veel diagnose's uit de DSM puur een karakterbeschrijving zijn. Ze zijn niet gebaseerd op wetenschappelijke onderbouwing, of zijn gebaseerd op een pseudowetenschap. Als je aan een psychische 'stoornis' lijdt, dan wil dat nog niet zeggen dat je ziek bent. Zoals bijv. bij ADHD hyperactiviteit en concentratieproblemen kenmerken zijn, wil dat nog niet zeggen dat iemand die hyperactief is of concentratieproblemen heeft ziek is.

Hou dus nooit teveel vast aan een diagnose, het draait niet om de diagnose, maar om jouw toekomst. Begin dan ook niet zonder meer met het slikken van psychiatrische medicatie, maar probeer jezelf eerst er bovenop te vechten zonder deze middelen te gebruiken. De manier waarop je omgaat met de kennis van je eigen gedachtenpatronen en karakterkenmerken zijn grotendeels bepalend voor jouw psychische welzijn in de toekomst.

Inhoud

• Depressie
• Manisch-depressieve Stoornis
• Chronische Depressie/Dysthymie
• Winterdepressie
• Postpartum Depressie
• Stemmingswisselingen
_________________
One of the penalties for refusing to participate in politics is that you end up being governed by your inferiors..

Geplaatst: 19 Januari 2005 - 3:19

Depressie

Een sombere bui heeft iedereen wel eens. Dat kan komen door een ruzie, het verlies van een dierbare of een tegenslag. Meestal gaat het vanzelf wel weer over. Maar bij sommige mensen blijft het niet bij een tijdelijke dip. Ze zijn weken, soms maanden somber. Ze hebben nergens zin in en komen nergens toe. Ze zijn voortdurend moe en voelen zich van binnen leeg. Ze kunnen niet meer genieten. Deze mensen zijn depressief.

Er zijn verschillende soorten depressies en ze variëren van mild tot zwaar. Er zijn gewone depressies (unipolair) of ze kunnen afgewisseld zijn door manische perioden (bipolair). Een depressie kan seizoensgebonden zijn, zoals een winterdepressie. Een depressie na de bevalling van een kind wordt postpartum depressie genoemd (een verouderde term hiervoor is postnatale depressie).

Iedereen, ook jongeren en ouderen kunnen er last van krijgen. Gelukkig is er ook veel te doen aan een depressie.

Er zijn verschillende verschijnselen waar iemand met een depressie last van kan hebben. Je spreekt pas van een depressie als iemand meer dan twee weken erg somber is en daarnaast last heeft van meerdere van de onderstaande verschijnselen:

• geen plezier kunnen hebben en niet kunnen genieten van dingen
• verlies van energie en voortdurende moeheid
• gevoelens van futloosheid, lusteloosheid en gebrek aan initiatief
• weinig of geen zin in vrijen, mannen kunnen last hebben van erectiestoornissen
• gevoelens van machteloosheid, wanhoop of angst
• huilen zonder dat dit oplucht of graag willen huilen maar dit niet kunnen
• trager worden in denken, bewegen en reageren
• slaapproblemen (niet kunnen inslapen, heel vroeg wakker worden, overmatige slaapbehoefte hebben, moeilijk uit bed kunnen komen)
• eetproblemen, zoals verminderde eetlust of juist vreetbuien
• sneller geïrriteerd zijn dan normaal
• concentratieproblemen, snel afgeleid zijn
• vergeetachtigheid
• besluiteloosheid
• negatief zelfbeeld, schuldgevoelens, negatief beeld van anderen en van de toekomst
• doodsgedachten- of wensen, denken aan zelfdoding
• lichamelijke problemen zoals verstopping, een droge mond, onverklaarbare pijn, duizeligheid, hartkloppingen, trillende handen, druk op de borst, hoofdpijn, rugpijn

Veel depressieve mensen voelen zich 's ochtends het ellendigst en gaan zich in de loop van de dag beter voelen, bij anderen zijn de verschijnselen 's avonds juist het sterkst.

Bij wie komt depressie voor?

Bij het ontstaan van een depressie kunnen verschillende factoren een rol spelen. Die factoren kun je onderverdelen in biologische, sociale en psychische factoren:

Biologische factoren:

• Erfelijkheid: in sommige families komen depressies vaker voor. Er kan dan sprake zijn van een erfelijke afwijking in de productie van de neurotransmitters, dit zijn chemische stoffen die zorgen voor de overdracht van signalen in de hersenen. Bij een depressie raakt het normale evenwicht tussen deze stoffen verstoord.
• Stoffen zoals alcohol, drugs, medicijnen en hormonen kunnen een depressie in de hand werken.
• Bij bepaalde lichamelijke ziekten komen depressieve gevoelens vaker voor, zoals bij schildklier- en bijnierschorsafwijkingen, diabetes en hart- en vaatziekten.

Sociale factoren:

Sociale factoren die een rol kunnen spelen bij het ontstaan van een depressie hebben vaak te maken met problemen, stressvolle of verdrietige gebeurtenissen. Dat kan het verlies van een geliefde zijn, maar ook ontslag of een verhuizing. Een stressvolle gebeurtenis kan zelfs jaren later nog tot een depressie leiden. Zo kunnen mensen op volwassen leeftijd depressief worden nadat ze als kind zijn mishandeld of als ze al op jonge leeftijd een belangrijk iemand, zoals een ouder, hebben verloren.

Psychische factoren:

• Persoonlijke vaardigheden en gezondheidsgewoonten
• Persoonlijkheidskenmerken, zoals pessimisme, weinig zelfvertrouwen, faalangst, slecht problemen kunnen oplossen, moeite om steun te vragen bij anderen.

Meestal is er niet één oorzaak, maar zorgt een combinatie van een aantal factoren ervoor dat iemand depressief wordt. Iemand met een erfelijk bepaalde kwetsbaarheid hoeft dus zeker niet altijd een depressie te ontwikkelen. Als de sociale en emotionele omstandigheden bij deze persoon toereikend zijn kan dat zorgen voor voldoende evenwicht.

Cijfers over depressies

Depressies komen veel voor. Vrouwen hebben er twee maal zo vaak last van dan mannen: ongeveer 1 op de 5 vrouwen krijgt ooit een depressie, tegenover 1 op de 10 mannen.

Andere onderzoeksgegevens geven aan dat per jaar ongeveer 1 op de 13 Nederlanders tussen de 15 en 65 jaar een depressieve periode doormaakt. Ook 3 tot 8 procent van de 12- tot 18-jarigen heeft last van depressieve gevoelens en zelfs bij jongere kinderen kan een depressie voorkomen. Bij ouderen komen depressieve gevoelens vaak voor: maar liefst 15 tot 20 procent heeft een lichte vorm van depressie.

Na een bevalling heeft 50 tot 80% van de vrouwen in meer of mindere mate last van prikkelbaarheid, huilbuien, nervositeit of slaapproblemen. Je spreekt pas van een postpartum depressie als deze klachten niet een paar dagen, maar weken of maanden blijven duren. Dit overkomt ongeveer 10% van de jonge moeders.

Een manisch depressieve stoornis komt evenveel voor bij mannen als bij vrouwen. Uit onderzoek blijkt dat 1 tot 2% van de Nederlanders hieraan lijdt.

Dit alles betekent dat er op een willekeurig moment in Nederland meer dan 700.000 mensen lijden aan een bepaalde vorm van depressie.

Behandeling

Een onbehandelde depressie duurt gemiddeld vier tot zes maanden, maar kan ook langer aanhouden, soms zelfs jaren. Dat is niet nodig, want depressies zijn veelal goed te behandelen. Als de depressieve gevoelens niet vanzelf verdwijnen is het raadzaam om naar de huisarts te gaan. Die kan doorverwijzen voor gesprekstherapie. Een huisarts kan eveneens medicijnen, zoals antidepressiva voorschrijven. Probeer echter bij voorkeur zonder medicatie over de depressie heen te komen. Een veelvoorkomende bijwerking bij antidepressiva is namelijk dat je agressiever wordt, of meer zelfmoordgedachten krijgt. Ook het afkicken van medicatie is erg heftig.

Een depressie kan, soms na maanden, soms na jaren, weer terugkomen. Dit overkomt bijna de helft van de mensen die depressief zijn geweest. Een goede behandeling kan de kans op terugkeer van de depressie verkleinen.

Wat kun je zelf doen?

Als je last hebt van depressieve gevoelens die niet vanzelf over gaan, is het goed om naar de huisarts te gaan. Daarnaast kun je ook zelf wat doen om de klachten de baas te worden. Lees bijvoorbeeld zelf meer over depressie. Er bestaan ook zelfhulpboeken over het omgaan met depressiviteit. Verder kun je contact zoeken met lotgenoten via bijvoorbeeld een lotgenotenlijn of de Depressiestichting.

Therapie

Gesprekstherapie of psychotherapie kan helpen om een depressie (sneller) over te laten gaan. Daarvoor kan de huisarts doorverwijzen naar een instelling voor geestelijke gezondheidszorg (zoals de Riagg), een maatschappelijk werker of een vrijgevestigd psycholoog, psychotherapeut of psychiater. De therapie kan individueel of in groepsverband gegeven worden.

Tips wanneer je depressief bent

• Besef je dat een depressie niet zomaar verdwijnt en erken de sombere gevoelens.
• Praat er met anderen over.
• Zorg voor regelmaat: sta op tijd op, eet driemaal per dag en ga op tijd naar bed.
• Zorg voor voldoende lichaamsbeweging, bijvoorbeeld door dagelijks een wandeling te maken of een eindje te fietsen. Lichaamsbeweging helpt tegen neerslachtige gevoelens.
• Probeer mensen op te zoeken, ook al heb je er eigenlijk geen zin in. Een feest of partij, waar plezier en gezellig 'moeten' zijn voorop staan, is misschien niet zo'n goed idee.
• Ga na of je oorzaken kunt vinden voor je somberheid, zoals een ingrijpende verandering of een verlies in je leven. Sta jezelf dan toe om hierover verdrietig te zijn.
• Zoek contact met lotgenoten, bijvoorbeeld via internet.
• Zorg (indien mogelijk) dat je de zon ziet. Zonnestraling geeft vitamine D af, en dat kan de stemming ook ten goede komen.

Tips voor ouderen

• Doe per dag niet meer dan je aankunt. Geef zonodig (huishoudelijke) taken uit handen.
• Probeer goed voor jezelf te blijven zorgen, kleed je bijvoorbeeld met zorg.
• Denk niet te snel dat lichamelijke klachten of eenzaamheid horen bij het ouder worden.

Tips voor de omgeving

• Probeer iemand die depressief is niet op te vrolijken of de depressie weg te praten. Dit werkt averechts.
• Geef geen adviezen en tips. Belangrijker is om begrip en sympathie te tonen en een luisterend oor te bieden.
• Bel regelmatig of ga op bezoek. Het helpt, al zul je misschien niet direct een positieve reactie krijgen.
• Ga samen met de depressieve persoon iets simpels doen, zoals wandelen of winkelen. Niet voorstellen of vragen, maar doen.
• Laat desnoods blijken dat je niet weet wat te zeggen of doen, maar dat de depressieve persoon altijd op je kan rekenen.
• Zorg dat je weet wat een depressie kan inhouden, bijvoorbeeld door informatie te zoeken in boeken of op internet.
• Zoek zelf steun als het je teveel wordt. Laat je niet meeslepen in de negatieve gedachtengang van een depressief iemand.

Soorten depressies

Een depressie kan licht zijn of zwaar, kan weken, maar ook maanden of zelfs jaren duren.

Speciale vormen van depressie zijn:

Manisch-depressieve stoornis: Bij mensen die manisch-depressief zijn worden periodes van somberheid en lusteloosheid (depressie) afgewisseld door periodes van overdreven vrolijkheid en energie (manie).

Postpartum depressie: Postpartum betekent 'na de geboorte'. Een postpartum depressie is een depressie die een vrouw kan krijgen na een bevalling, miskraam of abortus. De grote veranderingen die zo'n gebeurtenis heeft op het leven van een vrouw en de sterk veranderende hormoonspiegels spelen een rol bij het ontstaan van de depressieve gevoelens.

Seizoensgebonden depressie: Veel mensen hebben in meer of mindere mate last van depressieve gevoelens gekoppeld aan de seizoenen. Vooral in de herfst en de winter krijgen veel mensen klachten, waarschijnlijk heeft een gebrek aan (zon)licht hiermee te maken.

Een gewone depressie wordt ook wel een unipolaire depressie genoemd, de manisch depressieve stoornis daarentegen is een bipolaire stoornis. Een depressie die langdurig is, maar minder hevige verschijnselen heeft, wordt een chronische depressie, ofwel dysthymie genoemd.
_________________
One of the penalties for refusing to participate in politics is that you end up being governed by your inferiors..

Geplaatst: 19 Januari 2005 - 3:20

Manisch-depressieve Stoornis

Een manisch-depressieve stoornis wordt ook wel een bipolaire stemmingsstoornis genoemd. Een bipolaire stoornis is een aandoening die twee uiterste uitingsvormen heeft. Manisch-depressiviteit is een ernstige geestelijke stoornis, gekenmerkt door een meestal enkele maanden durende toestand van opgewondenheid (manie) die kan omslaan in een gedrukte stemming (depressie). De oorzaak is onbekend en ook de ontstaanswijze is nog zeer onduidelijk.

Een depressieve periode wordt op een onverklaarbare manier afgewisseld door dagen of weken van manie. Een manische periode wordt gekenmerkt door een periode met uitgelaten, expansieve en/of prikkelbare stemmingen. Zowel tijdens de manische als tijdens de depressieve periodes kunnen zich psychoses voordoen (maar dit is niet noodzakelijk). Meestal treedt één van beide stemmingen op een tamelijk hardnekkige manier op de voorgrond.

Minstens drie van de volgende symptomen zijn tijdens een manische periode zeer duidelijk aanwezig:

• toegenomen activiteit op sociaal, beroepsmatig of seksueel gebied.
• spraakzamer dan gewoonlijk of de drang om te blijven spreken.
• gedachtenvlucht of de subjectieve ervaring dat de gedachten jagen.
• overdreven gevoel van eigenwaarde (eventueel grootheidsideeën of zelfs grootheidswaanzin).
• afgenomen slaapbehoefte.
• de aandacht wordt gemakkelijk afgeleid naar onbelangrijke of niet ter zake doende uitwendige prikkels
• zich sterk bezighouden met activiteiten die een grote kans hebben op pijnlijke consequenties die niet onderkend worden. Bijvoorbeeld teveel geld uitgeven, seksuele indiscreties, onverstandige zakelijke investeringen doen en roekeloos autorijden.

Het krijgen van een manisch-depressieve stoornis is meestal erfelijk bepaald. De aandoening doet zich veel vaker voor in de depressieve vorm dan in de manische vorm. Het begin van de aandoening ligt zelden voor het twintigste jaar. Na het dertigste jaar neemt het aantal gevallen sterk toe en soms doen de eerste verschijnselen zich pas op veel latere leeftijd voor.
_________________
One of the penalties for refusing to participate in politics is that you end up being governed by your inferiors..

Geplaatst: 19 Januari 2005 - 3:21

Chronische Depressie/Dysthymie

Een chronische depressie is een minder intense, langdurige vorm van depressie. Sommige chronische depressieven hebben het grootste deel van hun leven last van een grijs-grauwe toestand. Hulpverleners noemen deze vorm van depressie ook wel dysthymie. Dat betekent letterlijk 'ontregeld gemoed'. Symptomen die daarbij horen zijn gevoelens van minderwaardigheid, hopeloosheid, gebrek aan levensvreugde, voortdurend piekeren en concentratieproblemen. Sommige mensen die aan een chronische depressie lijden, kunnen zich niet herinneren dat ze zich ooit anders hebben gevoeld.

Gespannen of problematische relaties met anderen dragen bij tot het ontstaan en voortbestaan van depressies. Interpersoonlijke- of relatietherapie zijn vormen van psychotherapie die specifiek gericht zijn op deze problemen. Ze kunnen zowel in groepsvorm als individueel plaatsvinden en helpen om nieuwe denk- en gedragspatronen aan te leren. De therapieën zijn vooral geschikt gebleken bij unipolaire depressies.

Bij wie komt dysthymie voor?

Geslacht en leeftijd:

• Bij volwassenen komt dysthymie 2 keer zo vaak voor bij vrouwen als bij mannen.
• Bij adolescenten komt dysthymie bij jongens even vaak voor als bij meisjes.
• Stemmingstoornissen, waaronder dysthymie, komen vooral in de leeftijdsgroep van 35 tot 44 jaar voor.
• Bij vrouwen ontstaat dysthymie vooral tussen 35 tot 54 jaar, en bij mannen tussen 45 en 54 jaar.
• Uit onderzoek naar dysthymie bij ouderen blijkt dat zij vaak pas op latere leeftijd (tussen hun 50e en 60e jaar) dysthymie hebben gekregen, vaak vlak na een stresvolle levensgebeurtenis. Ook hebben ouderen vaker zuivere dysthymie zonder bijkomende stoornissen.

Individuele kwetsbaarheid:

• Dysthymie heeft een erfelijke component, zoals onder meer blijkt uit familie-onderzoek. Mensen blijken vooral kwetsbaar te zijn voor dysthymie wanneer er al andere psychiatrische stoornissen in de familie voorkomen, met name wanneer er al dysthymie in de familie voorkomt.
• Mensen met een depressief karakter, zonder dat er sprake is van depressie of dysthymie lopen een verhoogd risico op het krijgen van dysthymie. Onder een depressief karakter wordt hier verstaan:
- Een teneergeslagen stemming
- Gevoelens van waardeloosheid, onbekwaamheid en gebrek aan zelfvertrouwen
- Veel zelfkritiek
- Veel zorgen maken
- Negatieve of kritische houding ten opzichte van anderen
- Pessimisme
- Neiging tot het tonen van schuldgevoel of berouw.

Omgevingsfactoren:

• Bij de ontwikkeling van vroege dysthymie speelt de gezinsomgeving een grote rol.
• Dysthymie komt vaker voor bij mensen die geen partner hebben, en bij mensen met een laag inkomen.
• Bij ouderen hangen omgevingsfactoren zoals huwelijkse staat, mate van verstedelijking, instrumentele en emotionele ondersteuning juist niet samen met het ontstaan van dysthymie.

Levensgebeurtenissen:

• Negatieve of stressvolle ervaringen in de jeugd, zoals lichamelijk geweld of seksueel misbruik, vergroten later de kans op dysthymie. Seksueel misbruik in de jeugd leidt bij mensen met dysthymie tot ernstiger symptomen en een slechter functioneren in het algemeen.
• Negatieve of stressvolle gebeurtenissen spelen ook bij ouderen mogelijk een belangrijke rol in de ontwikkeling van dysthymie.
• Mogelijk maken bepaalde erfelijke of persoonlijkheidsfactoren mensen gevoeliger voor negatieve of stressvolle gebeurtenissen, waardoor dezelfde gebeurtenissen bij deze mensen harder aankomen dan bij anderen.

Comorbiditeit
(het tegelijkertijd hebben van twee of meer stoornissen)

Psychische stoornissen:

• Bij 3 van de 4 mensen met dysthymie gaat de stoornis samen met andere psychische stoornissen, als depressie, angststoornissen en middelenmisbruik.
• Meer dan de helft (59%) van de mensen met dysthymie heeft ook een depressie.
• Dysthymie gaat vaak samen met angststoornissen. Met name specifieke fobie, sociale fobie of gegeneraliseerde angststoornis komen veel voor bij dysthymie. Dat geldt iets minder voor paniekstoornis.
• Bij kinderen komt dysthymie vaak samen voor met ADHD, angststoornissen, leerstoornissen en verstandelijke handicaps.

Lichamelijke ziektes:

• Mensen met dysthymie hebben meer lichamelijke klachten, waardoor ze slechter functioneren.

Gevolgen

Kwaliteit van leven en levensverwachting:

• Mensen met dysthymie beoordelen hun gezondheid en hun lichamelijk functioneren als minder goed dan mensen zonder deze stoornis. Ze ervaren door hun stoornis meer lichamelijke en emotionele beperkingen, meer problemen in het sociaal functioneren en ze voelen zich minder vitaal.
• Omdat dysthymie vaak in de adolescentie begint heeft de stoornis een blijvende negatieve invloed op het opleidingsniveau, het werk, de ontwikkeling van sociale contacten en relaties.

Maatschappelijke kosten:

• Van alle psychische stoornissen in Nemesis belemmerde dysthymie het hoogste aantal dagen (34,3 per jaar) het dagelijks functioneren. Dit maakt de maatschappelijke kosten van de stoornis hoog.
• Ruim 6% van de kosten in de geestelijke gezondheidszorg worden gemaakt voor depressieve stoornissen, waaronder dysthymie. Hoe groot het aandeel van dysthymie in de categorie depressieve stoornissen is, is moeilijk te zeggen.

Natuurlijk beloop:

Dysthymie heeft meestal een chronisch beloop met een grote kans op terugval na herstel:

• Ongeveer 40% van de personen met dysthymie herstelt pas na 2 tot 3 jaar.
• Ongeveer de helft is hersteld na 5 jaar met een gemiddelde duur van 4,8 jaar.
• Bijna de helft van alle mensen die ooit dysthymie hebben gehad, krijgt het opnieuw.

Er zijn enkele factoren die het beloop van dysthymie beïnvloeden:

• Wanneer dysthymie aan een depressieve periode vooraf gaat, is de kans kleiner dat er volledig spontaan herstel zal zijn tussen de episodes en een grotere kans dat er meerdere opeenvolgende episodes zullen zijn. Het afwisselen van dysthymie en depressieve stoornis wordt ook wel 'dubbele depressie' genoemd.
• Negatieve jeugdervaringen leiden tot een meer chronisch verloop van dysthymie.
• Factoren als leeftijd, huwelijkse staat en opleiding zijn geen voorspellers voor het beloop van dysthymie.

Symptomen en diagnose

Het belangrijkste kenmerk van dysthymie is volgens de DSM-IV een chronisch depressieve stemming die het grootste deel van de dag aanwezig is, op meer dagen wel dan niet, gedurende tenminste 2 jaar.

• Personen die lijden aan dysthymie omschrijven hun stemming als: verdrietig of terneergeslagen.
• Bij kinderen uit dysthymie zich meer in irritatie dan in een depressieve stemming.

Van dysthymie wordt gesproken als tenminste 2 van de volgende symptomen lange tijd aanwezig zijn, gedurende 2 jaar voor volwassenen en 1 jaar voor kinderen. De symptomen mogen nooit langer dan 2 maanden afwezig zijn:

• Slechte eetlust of juist te veel eten
• Slaapgebrek of juist te veel slapen
• Gebrek aan energie of vermoeidheid
• Gering gevoel van eigenwaarde
• Slecht kunnen concentreren of besluiteloos zijn
• Gevoelens van hopeloosheid

De symptomen mogen niet het gevolg zijn van de fysiologische effecten van alcohol of drugsgebruik of van een lichamelijke ziekte.

Andere diagnoses die de symptomen zouden kunnen verklaren worden uitgesloten:

• Een depressieve episode
• Manische episodes, gemengde episodes of hypomanische episodes
• Depressieve episoden afgewisseld met subklinische manische episoden (cyclothyme stoornis)
• Chronische psychotische stoornis, zoals schizofrenie of waanstoornis
_________________
One of the penalties for refusing to participate in politics is that you end up being governed by your inferiors..

Geplaatst: 19 Januari 2005 - 3:22

Winterdepressie

Winterdepressie is de naam die wordt gegeven aan een verschijnsel waarbij mensen de neiging hebben steeds in het winterseizoen, als de dagen kort zijn, depressief te worden (in de medische wereld Seizoens Afhankelijke Depressie/Seasonal Affective Disorder, kortweg 'SAD', genoemd) en waarbij de depressieve verschijnselen overgaan als de dagen weer gaan lengen. In de tropen komt dit niet voor, maar op hogere breedten (Zweden, Canada) is het niet ongewoon.

Kenmerken

• (Extreme) vermoeidheid
• Veel behoefte aan slaap, zelfs als men al meer dan normaal slaapt
• Een verschuiving van het dag-nacht ritme, waarbij men steeds later op de dag zich "wakker" voelt
• Een verstoord eetpatroon (over het algemeen meer en koolhydraatrijk willen eten. Minder willen gaan eten is eerder een kenmerk van een niet seizoensgebonden depressie)
• Een meer dan normaal aanwezige somberheid
• Het gevoel hebben niet meer in balans te zijn
• Minder behoefte aan sociale contacten (opdoen), soms zelfs afsluiting voor de buitenwereld
• Prikkelbaarheid

Zoals hierboven beschreven is een winterdepressie/SAD waarschijnlijk het gevolg van een verstoorde biologische klok, alhoewel dit moeilijk wetenschappelijk te onderbouwen is. De meest gangbare theorie beweert dat een mens gemiddeld 2 uur daglicht per etmaal nodig heeft, iets wat we zelfs tot ons kunnen krijgen als de zon niet schijnt. Dit daglicht krijgen mensen binnen via speciale delen van het netvlies. Via de pijnappelklier zorgt dit voor chemische processen in de hersenen. De stoffen die daar aangemaakt worden, zijn de stoffen die zorgen voor onze innerlijke biologische klok. Eén zo'n stof is melatonine.

Winterdepressieve mensen zouden deze stof overdag al te veel aanmaken. Dat heeft weer gevolgen voor een ander stofje, genaamd serotonine (één van de stoffen die ons welbevinden regelt). Deze stof wordt opgebouwd uit koolhydraten, en wordt dan te weinig aangemaakt. Daardoor snakt het lichaam naar meer koolhydraten dan normaal (vandaar het meer willen eten, één van de kenmerken). Door het meer koolhydraten te eten kan het lichaam dan weer vermoeider worden, en het is ook niet voldoende om het serotoninetekort aan te vullen. Daardoor kan men zich letterlijk en figuurlijk terug willen trekken, net zoals dieren doen ten tijde van hun winterslaap.

Aangezien licht het dag- en nachtritme regelt (de biologische klok), kan het ook zijn dat mensen die veel met de tijd mee, of tegen de tijd invliegen, en dus geregeld last hebben van een jetlag, wat ook het dag- en nachtritme in de war gooit, ook last hebben van een winterdepressie, zij het dan misschien wel in een mindere mate, vaak een 'winterblues' of 'najaarsdipje' genoemd.
_________________
One of the penalties for refusing to participate in politics is that you end up being governed by your inferiors..

Geplaatst: 15 Februari 2010 - 23:10

Postpartum Depressie

Post partum betekent letterlijk na (post) de bevalling (partus); een post partum depressie kan optreden na een bevalling, abortus of miskraam. De term postnatale depressie betekent letterlijk na de geboorte (natio) en zou vertaald kunnen worden als een depressie bij de baby.

Symptomen

Kernsymptoom is een sombere stemming, die van dag tot dag sterk wisselt en 's avonds vaak het ergste is (omgekeerde dagschommeling). Vaak is de vrouw huilerig, prikkelbaar en heeft het idee het allemaal niet meer aan te kunnen. Vrijwel altijd maakt zij zich, zonder dat hier een aanleiding voor bestaat, ernstige zorgen over de gezondheid van de baby. Opvallend is dat suïcidaliteit vrijwel altijd ontbreekt. Er bestaan vaak schuldgevoelens: het idee niet goed voor de baby te zorgen, niet te voldoen aan eigen eisen omtrent moederschap en schuldgevoel over het geen gevoel voor kind hebben. Andere klachten die vaak voorkomen: slaapstoornissen (meestal inslaapstoornissen en nachtmerries); angst en spanning; ernstige vermoeidheid, lusteloosheid, concentratieproblemen, afname libido (geen zin in seks), verminderde eetlust en diverse lichamelijke klachten (hoofdpijn, rugpijn).

Voorkomen

Circa 10% van de vrouwen (in Nederland ± twintigduizend vrouwen) raakt binnen na de bevalling depressief. Gewoonlijk ontstaan post partum depressies binnen zes weken na de bevalling, maar ze kunnen ook pas na vele maanden ontstaan.

Oorzaak

Er is geen eenduidige oorzaak: zowel psychosociale, psychiatrische als biologische factoren spelen een rol bij het ontstaan van een post partum depressie.

Psychosociale factoren:

• Interpersoonlijke relaties
Een slechte relatie met partner en eigen ouders vormt verhoogd risico. Sociale steun in het algemeen vormt een buffer tegen de negatieve gevolgen van stress. Naast een gemis aan steun kan een verstoorde relatie (met name met moeder) vroege ervaringen actualiseren.
• Stressvolle gebeurtenissen
Zwangerschap en bevalling zijn op zich al stressvol. Andere life events (bijvoorbeeld ongewilde werkeloosheid, verhuizing, scheiding, ziekte, sterfgeval) in zwangerschap en vlak na de geboorte leiden tot een verhoogd risico.

Psychopathologie:

• Belaste psychiatrische voorgeschiedenis
Risicofactoren zijn: eerdere post partum depressie (risico 50-62%), depressieve symptomen tijdens de zwangerschap, een positieve familieanamnese voor depressies, een voorgeschiedenis van depressies.
• Afhankelijke persoonlijkheidskenmerken
Afhankelijke persoonlijkheidskenmerken zouden ook een risicofactor vormen. Kenmerken van afhankelijke persoonlijkheidskenmerken zijn: afhankelijkheid, gebrek aan zelfvertrouwen, moeite alledaagse beslissingen te nemen, moeite irritaties te uiten, aardig gevonden willen worden, goed voor anderen zorgen ten koste van zichzelf.

Biologische factoren:

• Progesteron heeft, naast een soort beschermende werking op de zwangerschap, ook een aantal effecten op het zenuwstelsel, mogelijk zelfs een soort antidepressieve werking. Over de betekenis van progesteron en oestradiol bij het ontstaan van een postpartum depressie, is men nog steeds niet zeker.

Behandeling

Een steunende, stimulerende begeleiding staat centraal. Het is belangrijk dat de vrouw de ruimte en rust krijgt, zodat zij zich alleen hoeft te concentreren op de verzorging van haar baby, waarbij zich gesteund weet door haar partner , vrienden en familie. Voorts is van belang dat de vrouw negatieve emoties kan uiten: boosheid, angst, verdriet en eventuele negatieve gevoelens naar haar baby.

Tips bij Post Partum Depressie

• Laat je partner zo mogelijk ook voor de baby zorgen.
• Neem tijd en rust voor jezelf, mét en zonder de baby.
_________________
One of the penalties for refusing to participate in politics is that you end up being governed by your inferiors..

Geplaatst: 17 Februari 2010 - 21:19

Stemmingswisselingen

We hebben allemaal wel eens een 'baaldag' waarop niets deugt en alles in het honderd loopt. En dan klaart de lucht plotseling op, de persoon die je al tijden leuk vindt, ziet je ineens staan, het huiswerk gaat goed, en dat puistje zet uiteindelijk toch niet door.

Dergelijke gevoelens worden buien of stemmingswisselingen genoemd. Hoe we ons voelen, hangt meestal samen met wat er om ons heen gebeurt, maar soms ook verandert onze stemming zonder aanwijsbare reden.

Waarom zijn jongeren humeurig?
Voor de meeste mensen is het hebben van een slecht humeur of een bui iets dat maar kort duurt. Helaas lijken tieners meer dan normaal ontvankelijk te zijn voor buien en stemmingswisselingen.

Voor een deel kan dit verklaard worden door veranderingen in de hormoonhuishouding. Hormonen zijn chemische stoffen, die door speciale endocriene klieren worden geproduceerd en door het lichaam verspreid. Er zijn ongeveer dertig endocriene klieren, die als boodschappers fungeren en hormonen aanmaken. Deze hebben invloed op:

Stofwisselingsprocessen: de snelheid van de innerlijke processen in je lichaam
Groei en seks: de snelheid waarmee je groeit, je lichaam en seksuele functies veranderen. Dit hormoontype kan je stemming beïnvloeden.
Hormonen die de chemische samenstelling van je bloed regelen.
Stresshormonen, die je helpen met gevaar om te gaan zoals vrees-, vecht- of vluchtgedrag.
Hormonen die de productie van andere hormonen regelen.
Andere hormonen, zoals hormonen die betrokken zijn bij een bevalling.

Hoe wordt de stemmingen van jongeren beïnvloed?

Tijdens de puberteit, die meestal zo tussen de tien en vijftien jaar begint, maken tieners een periode van snelle groei en lichamelijke verandering door. Deze processen worden aangestuurd vanuit het deel van de hersenen dat de hypothalamus wordt genoemd. Daar wordt een kettingreactie van hormonen in gang gezet die uiteindelijk de geslachtsklieren activeert (de testikels bij jongens en de eierstokken bij meisjes). Deze beginnen te groeien en gaan na korte tijd zelf grote hoeveelheden hormonen produceren. De mannelijke geslachtshormonen worden androgenen genoemd (testosteron en androsteron), en de belangrijkste vrouwelijke geslachtshormonen zijn het progesteron en het oestrogeen.

De geslachtshormonen regelen de opvallende veranderingen die in de puberteit plaatsvinden. Ze dragen ertoe bij dat er een snelle toename in lengte en gewicht plaatsvindt en zorgen voor de groei van oksel- en schaamhaar.

Androgenen (mannelijke geslachtshormonen) brengen de mannelijke geslachtsorganen tot rijpheid en stimuleren mannelijk seksueel gedrag. Ze zijn ook verantwoordelijk voor de ontwikkeling van dat wat secundaire mannelijke kenmerken worden genoemd, zoals een zware stem, baardgroei en beharing in het algemeen.

Oestrogenen zorgen ervoor dat de vrouwelijke geslachtsorganen zich volledig ontwikkelen, en stimuleren vrouwelijk seksueel gedrag. Ze zijn ook verantwoordelijk voor de ontwikkeling van secundaire vrouwelijke kenmerken, zoals borsten en brede heupen. Verscheidene hormonen, waaronder oestrogeen en progesteron, werken samen om de menstruatiecyclus aan te sturen en zwangerschap mogelijk te maken.

Waarom word je humeurig van hormonen?

Sommige van deze hormonale veranderingen leiden ertoe dat je onafhankelijk wilt worden. Als dat niet zou gebeuren, zou niemand ooit het huis uit willen of iets zonder zijn vader en moeder willen doen. Bij jongens neemt gewoonlijk de agressie toe. Dit is waarschijnlijk een overblijfsel uit primitievere tijden toen mannen nog moesten vechten om een vrouw en de sterkste man won.

Helaas komt hieruit ook vaak een natuurlijke drang voort om tegen alles wat gezag heeft aan te schoppen: ouders, leraren, enzovoort. Jij wilt leven op jouw manier, zij zijn daar tegen, en dat resulteert in een conflict. Je kunt je hierdoor verward of humeurig gaan voelen, maar voor een deel is dat gevoel te wijten aan de chemische veranderingen in je lichaam.

Gaan die stemmingen ooit over?

Het is niet waarschijnlijk dat de buien altijd zullen voortduren. In de meeste gevallen groei je er vanzelf overheen, gaat de hormonale wervelwind weer liggen en accepteren je ouders je als een volwassene. Je maakt je school af, gaat naar de universiteit of krijgt je eerste baan, je trouwt of gaat samenwonen. Misschien krijg je zelf een gezin en als je kinderen in de puberteit komen met de bijbehorende buien, zeg je misschien dat jíj daar nooit last van had toen je jong was!

Uiteraard heb je ook als je geen puber meer bent wel eens een dag dat je slechtgehumeurd bent. Soms zijn de hormonen nog steeds de oorzaak; soms ook zullen er andere redenen zijn.

Het is vaak prettig om er met (vooral wat oudere) vrienden en kennissen, leraren en ouders over te praten.

Als je stemmingswisselingen zo overheersend zijn dat ze je plezier in het leven bederven, praat er dan gerust eens met je huisarts over. Artsen zien vaker jongeren die lijden onder hun buien en het helpt misschien als je hoort dat er verder niets met je aan de hand is. Als je een specifiek probleem hebt, kan de huisarts je misschien helpen of je een therapeut aanraden.

Extreme stemmingswisselingen

Extreme stemmingswisselingen zijn wisselingen van stemming door gebeurtenissen die ogenschijnlijk vrijwel niets voorstellen. Zo kan je bui ineens veranderen van vrolijk naar erg boos, of bijv. erg verdrietig, maar ook andersom. Mensen in je directe omgeving zullen dat meestal zien als overgevoeligheid, of kunnen niet begrijpen hoe je op iets kleins zo heftig emotioneel kan reageren.

Een regelmatig leven en een goede nachtrust kunnen stemmingswisselingen deels voorkomen, maar ook door ze te herkennen kun je proberen te leren er beter mee om te gaan. Ook stressvolle situaties kunnen beter indien mogelijk vermeden worden, danwel leren met dergelijke situaties beter om te gaan.
_________________
One of the penalties for refusing to participate in politics is that you end up being governed by your inferiors..